UWAGI PRAKTYCZNE

dla turystów wybierających się na wycieczkę w góry

1. Uczestnik powinien cieszyć się dobrym zdrowiem.

2. Należy posiadać mocne, wygodne, sznurowane buty z grubej skóry z wyraźnymi protektorami w podeszwie i na zmianę trampki lub tenisówki.

3. W związku z nagłymi zmianami pogody w górach należy mieć ze sobą ciepły wełniany sweter, skafander lub wiatrówkę, czapkę oraz pelerynę przeciwdeszczową.

4. Do transportu bagażu osobistego należy używać plecaka, który pozwala na swobodne operowanie dwoma rękami (poręcze, drabinki, łańcuchy itp.). Niezbędne drobiazgi to okulary przeciwsłoneczne, sprawna latarka, manierka, scyzoryk i mała apteczka osobista.

5. Posiadać przy sobie dokumenty tożsamości, a dobrze też mieć długopis i notes, by notować ciekawostki i spostrzeżenia.

6. W apteczce, którą zapewnia organizator, znajdują się podstawowe leki nasercowe, przeciwbólowe, krople żołądkowe oraz gotowe opatrunki i bandaże, z których w razie potrzeby należy korzystać.

7. Na wędrówkę pieszą należy zabrać tyle żywności, aby wystarczyło do miejsca, gdzie można poczynić zakupy lub jej uzupełnienie. Wskazane jest zabranie termosu z ciepłym napojem.

8. Wędrować tylko po wyznaczonych i znakowanych szlakach. Jeśli podczas wędrówki przypadkowo zejdziemy ze szlaku, należy wrócić do ostatniego zauważonego znaku i odszukać kolejny, który wprowadzi nas na wybrany szlak.

9. Umiejętnie rozkładać siły, tak by starczyło ich na czas przejścia całej trasy.

10. W przewodnikach turystycznych i na tablicach informacyjnych przyjęto przeciętną normę czasu 15 minut na przejście 1 km drogi, doliczając przy podejściach 10 minut na każde 100 m różnicy poziomów. Podawany czas przejścia jest obliczony na siły i tempo przeciętnego turysty, idącego bez odpoczynków. Wędrówka grupy jest od 1/5 do 1/3 wolniejsza.

11. Istnieje na górskich szlakach tradycja pozdrawiania wędrowców idących z przeciwka, co ma dać pewność, że ma się tu jeszcze bratnią duszę, na którą można liczyć w potrzebie.

12. We wszystkich schroniskach znajdują się pieczątki, które można odbijać na zabranych ze sobą mapach, przewodnikach lub innych przedmiotach. Najlepiej jednak zaopatrzyć się w książeczkę Górskiej Odznaki Turystycznej (GOT), w której ten zbiór pieczątek będzie się powiększał w miarę kolejnych wypraw górskich, a uczestnik zdobywał punkty na kolejne stopnie odznaki.

13. Będąc na szlaku, należy przestrzegać podstawowych zasad współżycia człowieka z przyrodą, co oznacza, że nie należy niszczyć otaczającej nas przyrody, nie hałasować, nie zaśmiecać, nie zrywać kwiatów ani roślin, nie zrzucać kamieni, nie rozpalać ognisk itp.

14. Podporządkować się zaleceniom kierownika wycieczki lub przewodnika grupy.

15. Międzynarodowym sygnałem wzywania pomocy w górach jest seria sześciu sygnałów dźwiękowych w dzień i świetlnych w nocy, powtarzanych po jednominutowej przerwie. Odpowiedzią jest seria trzech sygnałów w ciągu minuty z jednominutową przerwą.

Poznając uwagi praktyczne przed wyruszeniem na górską wędrówkę, nikt nie zostanie zaskoczony odmiennymi warunkami, a wędrowanie sprawi dużo satysfakcji i zadowolenia, czego życzymy wszystkim uczestnikom wycieczek.
Stanisław Kałka