KUCHARY

Wieś znajdująca się w powiecie pleszewskim, przy drodze do Kalisza, około 6 km od Gołuchowa. Liczy około 550 mieszkańców.

Kuchary były wzmiankowane już w 1198 roku jako książęca osada służebna. Wieś była własnością Józefa Czapskiego. W 1358 roku jako wieś szlachecka Kuchary przeszła na własność Konwentowi Kanoników Regularnych zakonu Augustynów w Kaliszu. Przywilej ten potwierdza król Zygmunt I aktem wydanym w Krakowie w roku 1540. Po trzecim rozbiorze Polski Kuchary przeszły na własność Krystyana Fryderyka Thönne Reichsgrafa von Lüttichau, w późniejszym etapie odstąpiono je w 1799 roku za 2000 talarów Michałowi Jerliczowi, który rok później sprzedał je za 8000 talarów księciu i landgrafowi Hesko-Darmstadzkiemu, Jerzemu Karolowi. Ale i ten nie był długo właścicielem, odstępując Kuchary dnia 2 czerwca 1822. Od roku 1835 -1838 właścicielem Kuchar był Stefan Grabowski, od którego odkupił je Anastazy Czapsk.

Kuchary

Kuchary Kuchary Kuchary Kuchary

Modrzewiowy kościół św. Bartłomieja powstał w 1686 r. Ma gontowy dach z wieżyczką na sygnaturkę i niską wieżę od strony zachodniej. Wewnątrz zachowały się 3 ołtarze z ok. 1630 r. Obraz z 1635 r. w ołtarzu głównym przedstawia adorację Matki Boskiej przez świętych Stanisława i Wojciecha; niżej znajduje się malowana predella z postaciami apostołów w strojach polskich. Chrzcielnicę barokową wykonano w kształcie drzewa rajskiego. W prezbiterium znajduje się drewniany relikwiarz z XVI w. z popiersiem św. Mikołaja. Przy kościele stoi drewniana dzwonnica z XIX w., kryta gontowym dachem

Kuchary

Kuchary Kuchary Kuchary Kuchary

Dwór - budynek murowany z dachem 4-spadowym łamanym z piętrowym skrzydłem od zachodu, pochodzi z początku XIX wieku, został powiększony w latach 1879-80 dobudowano od południa ganek z balkonem. Obecnie w rękach prywatnych, jednak wstęp na teren dworu oraz zaniedbanego parku z początku XIX nie stanowi większego problemu. (Zdjęcia dworu wykonane w maju 2005 r.)

W zaniedbanym parku (2,49 ha), rośnie pomnikowy dąb o obw. 480 cm. W obrębie pozostałości przyległego folwarku zachował się przebudowany, murowany, 2-kondygnacyjny spichrz neogotycki z 1812 r. ze szczytami zwieńczonymi wieżyczkami.

W budynku nr 89 była dawna pruska strażnica graniczna. Jest to budynek z przełomu XIX i XX w., murowany, 2-kondygnacyjny z parterową dobudówką z boku, kryty dachem naczółkowym. Obecnie dom mieszkalny.

W centrum wsi na skrzyżowaniu stoi na wysokiej zdobionej kolumnie figura św. Jana Nepomucena z XIX/XX w.

Zapraszam do Galerii - http://picasaweb.google.pl/stankaloud

Zdjęcia: Stanisław Kałka i Mirosław Kubiak
Opracowanie: Stanisław Kałka
na podstawie:
http://www.galeriawielkopolska.info/kuchary.html