KOŚCIÓŁ NAJŚWIĘTSZEGO ZBAWICIELA

Kościół Najświętszego Zbawiciela nie od początku był katolicki. jego historia sięga 1774 roku, kiedy to zbór ewangelicko-luterski postawił na przedmieściach Malinia kościół drewniany. Obecny kościół został zbudowany na tym samym miejscu w latach 1844-48. Działania ostatniej wojny przyczyniły się do opuszczenia ludności niemieckiej, w większości swojej wyznania ewangelickiego z terenu miasta Pleszewa i okolic. Kościół został bez gospodarza.

W roku 1945 ówczesny proboszcz parafii Ścięcia Św. Jana Chrzciciela w Pleszewie ks prałat kazimierz Niesiołowski występuje do władz cywilnych o przejęcie kościoła, cmentarza i pastorówki (domu pastora) w zarząd Kościoła Rzymskokatolickiego. Dnia 17 marca 1945 r. Rada Narodowa Miasta Pleszewa uchwala uczynić starania u właściwych władz o przyznanie kościoła po ewangelickiego dla celów parafii katolickiej. Tymczasowy Zarząd Państwowy w Poznaniu oddaje kościół w tymczasowe zarządzanie parafii katolickiej 13 sierpnia 1945 r. Ta decyzja była podstawą do poświęcenia kościoła, którego dokonał ks. proboszcz Niesiołowski w dniu 9 września 1945 roku na mocy upoważnienia władzy duchownej z Gniezna. Okręgowy Urząd Likwidacyjny w Poznaniu na podstawie decyzji Głównego Urzędu Likwidacyjnego w Łodzi przekazał w dniu 18 kwietnia 1946 r. kościół jednak bez cmentarza i pastorówki. Późniejsze starania o powyższe nieruchomości nie dały żadnych rezultatów. Budynek kościoła wymagał oczywiście remontu i przystosowania wystroju do wymogów liturgicznych kościoła katolickiego. W roku 1945 w kościele usunięte zostały balkony na drugim pietrze. Belki i deski zostały rozprzedane miejscowej ludności.

Pozyskany kościół zaczyna funkcjonować jako kościół filialny parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela. Poprzez jakiś czas kościół ten pełnił funkcję kościoła garnizonowego, gdy w Pleszewie było wojsko i mogło chodzić do kościoła. Z biegiem lat w pobliżu kościoła zaczyna przybywać ludzi. Powstaje potrzeba duszpasterska zorganizowania w tym miejscu odrębnej parafii, co nie jest łatwe w dobie rządów komunistycznych.

Dnia 22 lutego 1967 r. w kościele został poświęcony obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, a 18 czerwca tego roku poświęcono chrzcielnicę. Latem 1967 r. przy życzliwej pomocy miejscowych stolarzy zbudowane zostały salki na miejscu balkonów II piętra. We wrześniu juz można było katechizować.

Nowy ksiądz nie ma miejsca zamieszkani, plebanii. Wiadomo, że władze nie przekazały kościołowi pastorówki. Zamieszkiwanie na wikariacie przy pl. Kościelnym 6 wraz z wikariuszem było na nową sytuacje tworzenia parafii nie do przyjęcia. Trzeba było szukać innego rozwiązania. Mieszkanie dla księży i pani gospodyni urządzono w wieży kościoła.

W roku 1968 zakupiono ławy z kościoła ewangelickiego w Nowej Rudzie. Stare ponad stuletnie ławy już się nie nadawały do użytku i zostały zamienione na ławy w dobrym stanie. W tym roku też zostały wykute w bocznych ścianach cztery wnęki w celu zainstalowania w nich konfesjonałów. Rok 1969 zaowocował remontem organów. Przeniesiono mich organowy na wyższą kondygnację w wieży kościelnej.

30 czerwca 1971 r. wierni witają nowego duszpasterza. Kupuje on dom przy Al. Wojska Polskiego 2, który aktem notarialnym z dnia 18 czerwca 1974 roku zostaje przepisany na jego siostrzeńca, gdyż rzeczywistość komunistyczna uniemożliwia nabycie domu przez parafię, czy przez księdza. Do wyremontowanego domu ksiądz wprowadził się 15 grudnia 1975 roku.

W 1976 r. odbywa się poświęcenie odnowionego prezbiterium wg projektu ks Bolesława Dzierwy, wykonanego przez Ireneusza Daczkę z Rydzyny. W 1977 r. dokonano dalszych zmian w kościele: pod stropem założono kompozycję przedstawiającą Zesłanie Ducha Świętego, na kasetony sufitowe nałożono plastikowe nakładki. Potem zlikwidowano dwa filary pod chórem, który wzmocniono tragarzem. Dało to efekt optyczny poszerzenia nawy kościoła. Następnie zostały założone kapitele na filary i boazeria.

Dnia 7 lutego 1978 r. odpowiednim pismem Urzędu Wojewódzkiego w Kaliszu, Wydział do Spraw Wyznań powiadomił Kurię w Gnieźnie, że nie zgłasza zastrzeżeń przeciwko utworzeniu nowej parafii przy kościele Najświętszego Zbawiciela w Pleszewie. Erekcja nowej parafii nastąpiła dekretem Prymasa Tysiąclecia z dnia 29 marca 1978 r.

W latach 1982-83 wykonano w kościele prace tynkarskie i blacharskie z blachy miedzianej. Od czerwca 1985 r. rusza budowa Domu Katechetycznego. 23 kwietnia w dzień św. Wojciecha stanął Krzyż Misyjny, który został poświęcony przez ks. bpa jana Czerniaka z Gniezna 3 maja 1987 r. 14 listopada 1988 r. władze miasta Pleszewa wydają zezwolenie na budowę. Juz w tym samym roku postępują prace przy fundamentach. Rok 1989 to rok budowy murów. Rok 1991 to koncentracja na robotach dachowych i zakończenie stanu surowego. W następnych latach następuje wykończenie prac. W 1994 r. do nowych mieszkań wprowadzają się księża wikariusze. W 1995 r. dom zostaje "w miarę ukończony bez ogrzewania". Instalacje grzewcze dokończono w 1997 r.

Kościół został odmalowany w 1996 r.. Przedtem dokonano zmian w instalacji oświetleniowej (oświetlenie prezbiterium,, nowa tablica rozdzielcza), założono nowe nagłośnienie. W kolejnych latach 1997-1999 wymieniono w kościele wszystkie okna i drzwi. Okna zostały wykonane z drewna dębowego metodą klejoną i wyposażone w szkło zespolone, aby poprawić bilans cieplny całego budynku. Każdego roku rodzice dzieci przygotowujących się do I Komunii św. fundują witraż na jedno okno, podobnie kandydaci do bierzmowania. W 2000 roku przeprowadzono remont dachu wymieniając wszystkie łaty i wiele zużytych dachówek. Rok Jubileuszowy zaowocował zainstalowaniem na wieży nowego zegara, który jest sterowany falami radiowymi z Frankfurtu nad Menem. Wyremontowano tez napędy dzwonów i są one sterowane komputerowo. W latach 2001-2002 odnowiono elewacje kościoła. Na Boże Narodzenie 2002 r. uruchomiono w kościele ogrzewanie gazowe. W roku 2003 zmieniono posadzkę w prezbiterium i zakrystiach z drewnianej, mocno juz zużytej, na granitową.

Kościół Najświętszego zbawiciela wygląda pięknie i jest ładnym architektonicznym zwieńczeniem ul. Sienkiewicza patrząc od rynku naszego miasta. Aby to podkreślić, staraniem władz miejskich, elewacja wieży kościoła została oświetlona odpowiedniki reflektorami. (rocznik Pleszewski 2005 - Ks. Krzysztof Grobelny)